reminer

Walon (Rifondou)

**Dobès rfondowes**
reminer		remoenner

Do viebe « miner », avou l’ betchete « e- » d’ endalaedje des viebes.

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	remoenne
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	reminez / remoennez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	reminans / remoennans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	remoennnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	remoennrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	reminéve / remoennéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	remoenne
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	reminé / remoenné
Ôtes codjowaedjes	sipepieus tåvlea

reminer

(viebe å coplemint) riminer å lon.
- Di ç' manire la, po bén clôre l' ariole,
  On s' dinrè l' mwin tos eshonne po s' cwiter
  Et dvins l' hopea s' end a k' ont ene dimeye crole,
  Rén n' nos espaitche do ls aler reminer. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.140, Tchanson d' tåve : Inte lès-åsses èt lès pots (1936) (fråze rifondowe).
- A si ådje, po n' nén k' elle åye di l' afolmint, li mî sereut co del reminer d' wice k' ele vént. — Émile Sullon (fråze rifondowe).
- Il esteut vnou a ene vinte e viyaedje di Noveye et il aveut atchté ene blanke rodje vatche k' i vleut reminer a s' måjhon a Djive. — Arthur Schmitz (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) (disconsyî uzaedje) raminer.
- C' est la k' on djoû dj' remina l' feme
  K' elzî hapéve ene pårt di m' cour ;
  Mins cwand l' riçûvént, c' est aprume
  Ki dj' comprinda l' fond d' leu-z amour. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.100, Amoûr di payisan (1934) (fråze rifondowe).

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

reminer