riforni

Walon (Rifondou)

**Alofômes di r(i)-**
avou ene sipotchåve voyale	avou ene divanceye voyale	sipotcheye cogne
riforni	erforni	rforni

Do viebe « forni », avou l’ cawete di codjowaedje « -i » des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀɪ.fɔʀ.ˈnɪ/ /ʀɪ.fõːʀ.ˈnɪ/ /ʀɪ.fuʀ.ˈnɪ/ (oyon O.OU)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀi·fɔʀ.ˈni/
Ricepeures : ri·for·ni

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	riforni / rifornixh
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	rifornixhoz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	rifornixhans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	rifornixhnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	rifornirè / rifornixhrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	rifornixheu
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	rifornixhe
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	riforni
Ôtes codjowaedjes	come prusti

(viebe å coplemint) ahessî co ene feye.
- Riforni l' årmêye. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Djans ! On s' ahesse come on pout,
  Po rovyî tos les histous.
  Et l' fjheu d' peket margoule,
  Divant d' riforni l' cåbartî
  K' a s' toû ci-cial batijhe,
  Divant di vzel fé goirdjî. — Louis Lagauche, Cåse d'on comichonaire, (1904), p.22 (fråze rifondowe).
(viebe å prono) s’ ahessî co ene feye.
- Si rforni d' tot. — Motî Haust (fråze rifondowe).

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

ahessî co ene feye

riforni (nén candjåve)

	Dobès rfondowes
riforni		rifornixh

Do viebe «riforni»

ahessî co on côp.
- Adon, cwand l' potche est rforneye,
  On va louwer on mantea
  Et vla k' on rkimince co ene feye
  A vni fé Matî-l'Oxhea. — François Barillié, Li carnaval, divins Li camarad′ dè l'joie, 1852, p.4 (fråze rifondowe).

ahessî co on côp