rno

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les rnos

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di r(i)-
avou ene sipotchåve voyale avou ene divanceye voyale sipotcheye cogne
rino erno rno
Dobès rfondowes
rno Equals sign.svg rin

Etimolodjeye[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : « rino »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
rno rnos

rno o.

  1. (mot d’ antomeye) organe metou divant li dzo del schene (ås djins), padzo l' dirî del schene ås biesses ås cwate pates, et ki rapeure li coir, produjhant li xhlé.
    • Tonwere di berce; dj' a co l' wespiyant diåle dins mes rnos J. Schoovaerts (fråze rifondowe).
    • Vos ploz eto tchoezi di fé råyî tafwait : li pire et li rno avou J. Schoovaerts (fråze rifondowe).
  2. erî del schene do dos, et boket do coir metou di ttåtoû.
    • Mi mame, on grand bleu dvantrin sins bavete nuké ås rnos, côpeve del verdeure e corti (Jacques Hensschen)

Ratourneures[candjî]

  1. boket å rno (mot d’ mangon) boket d' tchå avou li rno dvins.
  2. ses rnos ni bagnèt nén dins l' saeyén : i (ele) n' est nén crås(se).

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike) (sol bodje "rin")

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

rin

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant, Roman Payis

Ortografeyes[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : « rino »

Ratournaedjes[candjî]

± organe rapurant do coir
± dizo del schene