s’ aminer

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Aplacaedje prono « s’ » + viebe «aminer».

Viebe

s’ aminer (viebe å prono muroetrece))

1. vini.
   • I s' a aminé avou ene marone tote dibrenêye.
   • Et vola k' e l' aireur li signeur do cotjhea
     Xhuflant « Vinoz Mareye », s' amoenne d' ene djambe so l' ôte,
     Adlé ene tere di trimblene, ossu rodje ki l' crissôde,
     Wice k' i rishinmeye si fås tot foumant s' vî cawiea. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.20, Å tins dès pîs d’ bon Diu (1934) (fråze rifondowe).
   • Veyoz vs ci laid sårt la ki s' amoenne so pindêye
     Disk' a l' cinse k' est sins finiesses, sins ouxhs et sins mouvmints ?
     C' est l' ancyinne tere do mwaisse moirt do discoraedjmint. — Louis Lagauche, L'aimant, (1947), p. 67 (fråze rifondowe).

Ratournaedjes

vini

• Francès : s’amener ^(fr)