s’ amuzer

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Aplacaedje prono « s’ » + viebe « amuzer ».

Viebe

s’ amuzer (viebe å prono)

1. fé ene sacwè d' riyant foû d' l' ovraedje.
   • Li cisse k' inspira l' boigne messaedje
     Sorlomé "Li ctapé manaedje"
     Ki dj' a scrît po m' amuzer
     Les djoûs ki l' tins esteut fayé
     . — Henri Forir, L' awoureus manaedje (fråze rifondowe).
   • Amuze tu, m' djodjo ! Fwais des wangnes !
     S' on dit minme ki t' alowes les spågnes
     Da t' père, ni fwais nén des råtchåds ; — Joseph Vrindts, Pâhûles rîmês, 1897, "Li dieraine atote", p.31 (fråze rifondowe).
   • A t i djama k' on s' amuze
     Mî k' inte les cpagnons del muze
     Et s' n' a t on djamåy nole rujhe,
     Minme avou les pus cpagntés. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.137, Nosse 55^me djama (1931) (fråze rifondowe).
2. (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « di ») inmer do fé ene sacwè.
   • Dji m' amuze ossu d' tinzintins
     D' pårler d' politike
     Avou kékes bons citweyins
     K' inmèt l' republike. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Li ci qu'n'est nin contint di s'woisin qui rescoul' si mohonne, p.34-35 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

• miner l’ ariole
• si diverti
• si plaire

Ratournaedjes

fé ene sacwè d' riyant foû d' l' ovraedje

• Francès : s’amuser ^(fr), se distraire ^(fr), se divertir ^(fr)