schouwete
Sustantif
[candjî]schouwete [f.n.]
- voyaedje å lon, po s' porminer. F. excursion.
- coraedje-evoye. F. fuite.
- fé schouwete rexhe foû des limotches d' on djeu. F. être hors des limites, être "out".
- dismantchaedje d' acoirdances, di ban d' mariaedje. F. rutpure de ban.