si sacrifyî

Walon (Rifondou)

si sacrifyî

ès sacrifyî

s’ sacrifyî

Etimolodjeye

Aplacaedje prono « si » + viebe « sacrifyî ».

Viebe

si sacrifyî (viebe å prono muroetrece)

1. (v. sins coplemint) fé ene foice so lu-minme po èn ôte.
   • Si sacrifyî po èn ôte. — Motî Forir (fråze rifondowe).
   • El fåt, cuzene, et ç' djoû la dji vs båjhrè tertos a picetes, vos et m' mononke ki m' ont aidî, mi sour ki s' a sacrifyî tot s' metant a m' siervice, manire di m' fé shure mes studes. — Jean Lejeune, Po marier Lèyontine, 1928, ake I, sinne X, p.12-13 (fråze rifondowe).
2. (viebe å coplemint) meskeure ene sacwè po ôte tchoi.
   • Mafwè, l' ovrî n' a ki l' dimegne
     Po dire di s' poleur amuzer ;
     Ls ovråves djoûs, c' e-st ene ôte essegne
     I s' sacrifeye l' åme a-z ovrer. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, L'amour et l'bonn' bîre, p.42 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

• si meskeure
• si spårgnî

Ratournaedjes

fé ene foice so lu-minme po èn ôte

• Francès : se sacrifier ^(fr), s’abandonner ^(fr), ne pas se ménager, se dépenser sans compter ^(fr)