Aller au contenu

tchandlé

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « tchandele », avou l’ cawete «  »

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
tchandlé tchandlés

tchandlé omrin

  1. ahesse po-z î tchôkî ene u sacwantès tchandeles, k' î dmorèt bén droetes.
    • Sol djivå, inte on potiket å toubak et on tchandlé d' keuve, on bondiu d' bwès sitind ses bresses Anatole Marchal (fråze rifondowe).
    • Les ptitès fniesses ås riyantès gordenes
      Et gåyotêyes di rubans cadjolés,
      Leyît vey oute des cwåreas verts et djaenes,
      Li crusfi d' keuve inte les deus vîs tchandlés
      Louis Lagauche, "Mayon" (1923), p. 83 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
tchandlé