Aller au contenu

tg’

Èn årtike di Wiccionaire.
Plinne cogne Spotcheye cogne
tgi tg’ / tge

Prononçaedje

[candjî]

Prono d’ djin sudjet

[candjî]

tg’ omrin et femrin

  1. dj’ (sipotcheye cogne di « tgi » pol prumire djin do singulî).
    • Tg' cûrai din l'sause à l'daupe
      Onn' maçal di pourçai,
      Qu'a roviet do fet s'baupe ;
      A Bethe tgo l'dônrai.
      Antoine-Joseph Alexandre, lijhåve so Wikisourd, 1855.
      • Dj' curè dins l' såce al dôbe
        Ene mashale di pourcea
        K' a rovyî do fé s' båbe;
        A Bete, dj' el dinrè.
  2. dj’, nos / ns (pol prumire djin do pluriyal).
    • Qui frin-tge? tg’navans nin noss' grande Catherine,
      Po mode, po sognet noss' lessai dvin l'térine,
      Et po z'et dnet à beure à tots nos ptits egnais.
      Antoine-Joseph Alexandre, lijhåve so Wikisourd, 1855.
      • Ki fréns dj' ? Dji n' avans nén nosse grande Catrene
        Po mode, po sognî nosse laecea dvins l' terene
        Et po-z è dner a boere a tos nos ptits agneas.

Ortografeyes

[candjî]