Aller au contenu

tgi

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : gi.
Plinne cogne Spotcheye cogne
tgi tg’ / tge

Etimolodjeye

[candjî]

Loukîz a : « dji »

Prononçaedje

[candjî]
  • AFE : /d͡ʒi/ (prononçaedje foirt probåbe, mins nén acertiné)

Prono d’ djin sudjet

[candjî]

tgi omrin et femrin

  1. dji (pol prumire djin do singulî).
    • Dvin nos remmes du moins tgi voux qui t'nom figure,
      Po pleur dire à m'plaihi qui t'est'on deur à cûre.
      Antoine-Joseph Alexandre, lijhåve so Wikisourd, 1855.
      • Divins nos rimes, do moens, dji vou ki t' no figueure,
        Po pleur dire a m' plaijhi ki t' es-st on deur a cure.
  2. dji, nos (pol prumire djin do pluriyal).
    • Qui frin-tge? tg'navans nin noss' grande Catherine,
      Po mode, po sognet noss' lessai dvin l'térine,
      Et po z'et dnet à beure à tots nos ptits egnais.
      Antoine-Joseph Alexandre, lijhåve so Wikisourd, 1855.
      • Ki fréns dj' ? Dji n' avans nén nosse grande Catrene
        Po mode, po sognî nosse laecea dvins l' terene
        Et po-z è dner a boere a tos nos ptits agneas.

Ôtes sicrijhas

[candjî]

tgo (divant on « l »)

Ortografeyes

[candjî]