tieneur

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje "tiene", avou l’ cawete « -eur »

Sustantif[candjî]

tieneur f. (nén contåve) (cåzu todi singulî)

  1. cwålité ou difåt di çou k' est tiene.
    1. (pus stroetmint) air ki n' est nén trop froede, ou pus si tchôde.
      • Åtoî do clokî, nos fjhans ene ronde Wice ki n os n' estans k' ene seule vwès Po responde å tchant del nateure Ki gruzene divins les bwès Cwand l' nute rispåd si doûce tieneur (J. Schetter dins "Gretri", p. 26).
      • C' est seulmint cwand il a yeu seré l' ouxh padrî lu k' il a vraiymint sintou l' tieneur ki s' pormoenne pattavå (L. Somme dins "L' efant d' èn ôte", p. 82).

Mots vijhéns[candjî]

  • (air divnowe frisse, al nute, e l' esté) : friskete

Ratournaedjes[candjî]