trevén

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Sivierba do viebe : * «trevini» («etervini») çou ki dene on mot avou l’ betchete « tre- ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
trevén trevéns

trevén o.

  1. moumint.
    • So ç' trevén la, Djezus vna d' Nazarete, ene veye del Galilêye, et Djhan l' batijha e Djourdin. J. Mignolet (fråze rifondowe). (ratournant l' evandjîle Sint Mår)
    • So ç’ trevén la, a Rome, li påpe aveut sayî d’ andoûler les andjes. J.-P. Dumont (fråze rifondowe).
  2. termene (di l' anêye, del veye).
  3. termene do passé.
    • (C' esteut) do trevén ki Djezus-Cri a vnou å monde. Motî Forir (fråze rifondowe).
    • Çou ki m' fwait co l' pus d' bén a rapinser, c' est les shijhes do trevén del guere. A. Marchal (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± moumint Miniauge.gifLoukîz a : moumint
± termene do passé