Aller au contenu

triyane

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : tuzé, tûze, tûzé, tûzè.

Etimolodjeye

[candjî]

Svierba do viebe « triyaner ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
triyane triyanes

triyane {{o}

  1. (åbe) sôre di plope ki les foyes triyannut tofer å vint.
    • Li mot « Trînå » (ancyin hamtea d' Baife), vôreut dire: « bwès d' triyanes ».

Sinonimeye

[candjî]

Sipårdaedje do mot

[candjî]

w. do Coûtchant

Ratournaedjes

[candjî]
sôre di plope

Codjowa

[candjî]

triyane

  1. indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe « triyaner ».
    • Ele triyane rén k' d' î sondjî.
    • I triyane so l’ amindjî des biesses,
      L’ efant k’ on-z a lomé Djezus. {{s-rif|JDes|ratournant Théophile Gauthier; [[w:Noyé (Desmet)|lijh
    • Ça î est, vla k’ dji triyane
      Dji triyane come nén deus
      Paski d’ vos, dji so bleu. Jean Goffart, lijhåve so Wikisourd (fråze rifondowe).
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe « triyaner ».
  3. kimandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, fôme camaerådrece, do viebe « triyaner ».

Ratournaedjes

[candjî]
Ind. pr. 1ire djin do sg. d' on viebe valant « triyaner »
Ind. pr. 3inme djin do sg. d' on viebe valant « tuzer »
Suddj. pr. 1ire et 3inme djins do sg. d' on viebe valant « tuzer »
Kimandeu pr. 2inme djin (camaerådreçmint) d' on viebe valant « tuzer »