Aller au contenu

walonåde

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « walon », avou l’ cawete « -åde », (noûmot eplaidî pol prumî côp diviè 1936).

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
walonåde walonådes

walonåde femrin

  1. tchanson, paskeye e walon.
    • Vos nos î cial, inte tos bons camaerådes,
      Åtoû d' ene tåve wice k' on boufe a rletche-doets.
      Abeye ! K' on tchante ene pitite walonåde
      Afîsse ki l' djoye s' enonde disk' a dzo l' toet. Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.138, Tchanson d' tåve : Inte lès-åsses èt lès pots (1936) (fråze rifondowe).
  2. raploû di waloneus.
    Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
boune etinte inte camaerådes
  • Francès : wallonade, composition, chanson en wallon
boune etinte inte camaerådes
  • Francès : wallonade, rassemblement de waloneus