zagler

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Mot-brut « zagg » (brut di tchocaedje) avou l’ dobe cawete « -ler » des viebes.

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /za.ˈɡle/ /zaː.ˈɡle/ (minme prononçaedje cåzu pattavå)
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /za.ˈɡle/
• Ricepeures : za·gler

Viebe

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	zaguele
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	zaglez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	zaglans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	zaguelnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	zaguelrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	zagléve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	zaguele
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	zaglé
Ôtes codjowaedjes	come shofler

zagler

1. (v. sins coplemint) (mot d’ fiziolodjeye) aveur ses dints ki si kitchokèt, sins l' voleur, a cåze del froedeur.
   • Il estéve tot vert di froed et i zagléve. — Motî d’ Bastogne (fråze rifondowe).
   • Elle a drovou l' årmå po boere ene rôguêye al botaye di rom conte on rafroedixhmint, ca ele zagléve — Rodolphe Dedoyard, Â pus lon dès djoûs p. 29 (fråze rifondowe).
2. (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « so ») (mot des cinsîs) vorer après (ene ôte vatche) et l' souker.
   • C' esteut ene chamo, saiss, ci vatche la: ele zagléve todi so ene, ele zagléve todi so l' ôte. — Motlî del Gléjhe (fråze rifondowe).

Sinonimeye

• (awè les dints ki s' tchokèt) caker des dints
• (vorer après et souker) bôrer (so)

Ratournaedjes

awè les dints ki si kitchocnut

• Francès : claquer des dents ^(fr)