baston

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

baston [o.n.]

1. bwès d’ on bon mete, u minme pus long, po poleur bouxhî avou. On meteut l’ pîce di fier å dbout d' on baston et on l' tchåfeve al blame (L. Lambillon). F. "bâton".

2. ôte pitite ahesse droete et deure. Dins s' sacotche gn a s' motchwè d' potche, ses bastons d' coleurs, si muroe et s' boesse al poure (H. Pétrez). F. "tube".


Parintaedje[candjî]