minte

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Sivierba do viebe : «minti».

Sustantif

singulî pluriyal
minte mintes

minte f.

  1. sacwè ki n' est nén l' veur k' on dit po tromper les djins.
  2. sacwè ki n' est nén l' veur k' on dit po rire.
Ratourneures
  1. èn nén esse a tchvå so s' prumire minte : minti tofer
Sinonimeye

coye, boude, bleuse, mintreye, couyonåde, prôte

Ratournaedjes



Codjowas

minte

do viebe "minti" :
  1. a l' indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî.
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî do viebe
  3. å cmandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, camaerådreçmint.