cô

Droci, gn a des racsegnes sol cô

Walon

cô

cô [o.n.] hatrea. Les bîs estént setchs; i dmoréce tenawete ene gofe avou des pexhons ki sayént d' passer l' cô (G. Lucy). F. cou. >> ovrer k’ po s’ casser l’ cô: ovrer fer. Dj' a todi ovré k' po m' casser l' cô (Simon li scrinî). >> li screne do cô: li schene do cô. >> må d’ cô: gros colé. On preye sint Blaise po les mås d’ cô. F. torticolis. >> esse li cô e corant laesse: esse po s’ maryî. F. la corde au cou.

Omofoneye possibe

côp

Pwaire minimom

co (eco)