mol

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Tayon-bodje latén "mollis", (minme sinse)

Prononçaedje

Addjectif

singulî pluriyal
omrin mol mols
femrin padrî mole moles
femrin padvant mole molès

mol o. (come epitete, todi metou pavant l' no)

  1. ki pout candjî d' cogne åjheymint.
  2. ki n' a pupont d' foice.
    Mi pere si plind tofer di totès sôres di mehins: les djambes ki n' è plèt pus, les bresses ki sont mols, li tiesse ki n' shût pus Modele:JTtit
Ratourneures
  1. >> des bounès holès molès wåfes : toitche-linwe.
Parintaedje
Ratournaedjes


Sustantif

singulî pluriyal
mol mols

mol o.

  1. (mot d' mangon) pårteye d' ene dispouye (di pourcea, di singlé, di bixhe, evnd.) avou l' peumon (eneviè l' foete).
    Cwand moman cujheut l' dispouye do coshet, les efants s' dårént sol deur; mi, dji magnive pus voltî l' mol.
Contråve