polene

Cial, n a des racsegnes eciclopedikes so les polenes

Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè å dfwait di l’ etimolodjeye di "polene", el pout stitchî vaici.

Prononçaedje

• AFE :
  • Prononçaedjes : /pɔlɛn/ /pulɛn/ /pulin/ /pɔlin/
  • Prononçaedje zero-cnoxheu : /pɔlɛn/

Sustantif

singulî	pluriyal
polene	polenes

polene o. (pus sovint eployî å pluriyal)

1. crote di poye u di ds ôtes oujheas d' poli.

   Po fé crexhe ti moustatche, ti metes del polene di poye dissu tos les djoûs å matén.

Mots vijhéns

• petale, crote, crotin, flate, stron
• ansene

Omofoneye possibe

polen (o.n., simince des fleurs ramexhné des moxhes al låme)

Ratournaedjes

± crote di poye

Arabe marokin: besqa = بسقة = بسْقة Francès: fiente (fr), déjections (fr) pl.

Inglès: droppings (en) pl.