cwerele

Walon (Rifondou)

Sustantif

cwerele femrin

1. sôre di tinre grès, metou inte les voennes di tcherbon.
   • Pelmi pelmele, les rotches et les cwereles si dispådnut avou on brut d' ralaedje-plin — Firmin Callaert (fråze rifondowe).

   Loukîz a : edjåjhe.

Parintaedje

• cwerler, cwerleu

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

| Cwerele [n.pl.] no di des plaeces di Djerpene, Djumet, Moriamé, Walcoû.

| Cwerlî, Cwerlire [n.dj.]

1. onk (ene) di Cwerele (a Djumet).