discaler
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « cale » avou l’ betchete « dis- » di disfijhaedje des viebes ey avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | discale |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | discalez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | discalans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | discalnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | discalrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | discaléve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | discale |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | discalé |
| Ôtes codjowaedjes | come bouter |
discaler (viebe å coplemint)
- rinde libe (ene sacwè k' esteut a stok).
- Di l' ôte costé, t' aveus l' lame, avou èn arondi dbout k' on stitchive padzo li schoice po l' discaler. — Lucyin Mahin, Ène bauke su lès bwès d’ l’ Ârdene, p. 37 lijhåve so Wikisourd (fråze rifondowe).
