enaiwé

Walon (Rifondou)

Pårticipe erirece

enaiwé

1. Do viebe « enaiwer »

Addjectif

	singulî	pluriyal
omrin	enaiwé	enaiwés
femrin padrî	enaiwêye	enaiwêyes
femrin padvant	enaiwêye	enaiwêyès

enaiwé omrin; (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

1. k' avize come rimpli d' aiwe ou covrou d' aiwe.
   • Dins l' lumiére ènêwéye, l'inspècteûr a quausu adviné qu' l'ôte si rècrèsteut. — Chantal Denis, Quî ç' qu'a touwé J.F.K.?.

Ratournaedjes

enaiwé

• Francès : embrumé ^(fr), embué ^(fr)