prusteu
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | prusteu | prusteus |
| femrin | prusteuse | prusteuses |
| prustêyresse | prustêyresses |
prusteu omrin
- li ci ki prustêye.
- Di ç' tins la, les prusteus prindént des nouzomes interesses: on les loméve: les uzurîs.
Mots vijhéns
[candjî]Ortografeyes
[candjî]F. prêteur.