ridinguer

Èn årtike di Wiccionaire.
(Redjiblé di rdinguêye)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

WikiLettreMini.svg
Cisse pådje ci do Wiccionaire n’ est co k’ ene esbåtche.
Si vos avoz des cnoxhances so ç’ mot ci, vos nos ploz aidî tot rtchôcant des dnêyes so l’ årtike (clitchîz sol boton «candjî l’ pådje» po radjouter des infôrmåcions.)

ridinguer u erdinguer / rdinguer (codjowaedje)

I. [v.c.] ridobler (bouxhî foirt) so (ene djin, ene biesse). Il aveut ståré ene djåbe d' avoenne, et leyî des påtes al tere; et on l' a rdingué po ça. Po on dint d' rustea cassé, i s' fijhént rdinguer. Et did ttåtoû d' li, les omes do viyaedje avou des trikes et des bordons; i l' ont rdingué eyet l' macsåder comifåt, k' i l' ont leyî po moirt L. Mahin. Pa des côps, c' est po l' ratournêye ; A vosse måjon, c' est ene plouzêye; Mins dji n' nos lairans pus rdinguer L. Mahin. Loukîz les sinonimes. F. battre, frapper, maltraiter.

II. si rdinguer [v.pr.] si bate, s' apougnî. Pa des côps i s' pingnént, et s' ridinguer a côps d' hawea L. Mahin. F. se battre, en venir aux mains, se taper dessus.

Addjectif[candjî]

| ridingué u erdingué / rdingué, ridinguêye u erdinguêye / rdinguêye [addj., purade padvant]

  1. (imådjreçmint)hodé, moirt escran, come onk k' on-z åreut yeu bouxhî sor lu a rlaye.
    Loukîz a : vaené, rilaté.
    F. las, fatigué, mort de fatigue.


Ortografeyes[candjî]

ridinguer 
r(u)dinguer S17 rudinguer / rdinguer S117
ridingué 
r'dingué S109

}}