Aller au contenu

hodé

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : hode.

Prononçaedje

[candjî]

Loukîz a : « hoder » (H prumrece)

Pårticipe erirece

[candjî]
singulî pluriyal
omrin hodé hodés
femrin hodêye hodêyes

hodé omrin

  1. pårticipe erirece omrin do viebe del prumire troke: «hoder»
    • I m' a hodé tote li shijhe avou ses boignes contes.

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin hodé hodés
femrin padrî hodêye hodêyes
femrin padvant hodêye hodêyès

hodé omrin

  1. nén rpoizé po l' ovraedje k' ene djin, ene biesse a fwait.
    • Po l' moumint, avou ces sakés reyons la, dji so foirt hodé.
    • Il estént evoye, et mi dj’ esteu hodé moirt nåjhi Jacques Desmet (fråze rifondowe).
    • Dji m’ bat sins r’lache
      Conte mi-y-ôte mi min.me.
      Minme si dj’ so-st-odé
      Di tot ç’ qui m’ faît tron.ner
      Jacques Desmet.

Sinonimeye

[candjî]

Omofoneye possibe

[candjî]

oder, odé (sinti)

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : S0

Ratournaedjes

[candjî]
nén rpoizé Loukîz a : scran