wiyete

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « wiy- »" (loukîz a "wiyinme"), avou l’ cawete « -ete ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
wiyete wiyetes

wiyete femrin

  1. djonne feye nén foirt serieuse, ki s' gåyote toltins.
    • Mins l' pretins, parey k' ene wiyete, candje di vizaedje a tot cô bon Jean Rode (fråze rifondowe).
    • E leu lét, les wiyetes forcrexhént a djouxhire Eli Michel (fråze rifondowe).
    • Vola bén des idêyes ki dji contéve djusses bounes po des cis ki n' veyèt k' totès rozes et verts botons, come divins les istweres po wiyetesGuy Fontaine (fråze rifondowe).
  2. (nén veyou d' mwaijhe pårt) djonne feye.
    • Li wiyete ki dj' inma l' prumire aveut des grands îys di vintche floreye Louis Remacle (fråze rifondowe).
    • Et dvins tot ç' brouhaha,
      Les ptits côps d' ouy et les clignetes
      Des djonneas, des wiyetes,
      Estént l' sudjet traze et traze côps
      D' on mariaedje a må pô!Louis Lagauche, "Mayon" (1923), p. 75-76 (fråze rifondowe).

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

djonne feye nén foirt serieuse Loukîz a : cåcarete