eritance

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri
Wikipedia-logo-en.png Racsegnes eciclopedikes
po tos les sinses
do mot «eritance»

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

do viebe «eriter» avou l' cawete "-ance".

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
eritance eritances

eritance f.

  1. eritaedje d' ene djin ki vént d' mori.
    K' i dene ses afwaires come eritances azès Baronhé (ramexhné pa L. Remacle).
    Èm viye caftire, C' est po docuns l' ramasse-poûssire El feraye k' on dene å lokî; Mins mi eritance, èm viye caftire, Mete do bouneur plin mes deus iys (A. Neufort).
    Les efants ont leu pårt d' eritance, mins l' mame wåde l' uzufrut so totafwait.
  2. totès sacwès, biyolodjikes ou cultureles, ki vnèt des tayons et ratayons.
    Li lingaedje da nozôtes, c' est on boket d' nosse veye L' eritance des tayons k' i n' fåt nén fastrouyî (J. Boucher).
Ratourneures
  1. >> maladeye d' eritance : maladeye di famile
Sinonimeye

eritaedje

Mots vijhéns

(eritance couturele) : patrimoenne

Ratournaedjes