Romin
Apparence
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « Romanus » (minme sinse) pal voye do francès francès « Romain ».
No prôpe
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | Romin | Romins |
| femrin | Rominne | Rominnes |
Romin omrin
- ome del veye di Rome.
- (Istwere) citwezin, dimorant di l' Impire Romin.
- Viye tere di Walonreye, soeye fire di ti åbarone,
Twè k' a sintou tronner les Romins, les Tîxhons; — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.85, Nosse tère (1928) (fråze rifondowe). - Po continter cisse ribambèle di rin-n’vås-là,
Li gouvèrneûr, qu’èsteût sûr ine ome sins vol’té,
Fat bate li Signeûr à côp d’vèdjes…
Hay! Romain!… Splinke li djwif ! — Joseph Mignolet, "Li tchant del croes", 1932, p. 93.
- Viye tere di Walonreye, soeye fire di ti åbarone,
Ortografeyes
[candjî]Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
- Romain : — Joseph Mignolet.
I gn a cåzu rén dins ci hagnon ci, mins si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « Romin », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el Djivêye des motîs do walon.