djaenès

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Addjectif

singulî pluriyal
omrin djaene djaenes
femrin atribut djaene djaenes
femrin epitete (todi padvant) djaene djaenès

djaenès f. pl. di l' epitete metou padvant di "djaene"

  1. Les viermons, c' est des ptitès djaenès biesses avou des noerès tiesses (Motî Léonard).
    Djaenès påpires avou nos nåjhixheures (A. Lovegnée).
    Les belès djaenès mapes di tchabårêyes k' i gn a pattavå ! (C. Denis).
Ratourneures
  1. >> djaenès cenes : viyès pîces bedjes di vint et céncwante cenes (k' estént djaenes).
Ratournaedjes