djinnmint
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe «djinner», avou l’ cawete « -mint » (des sustantifs fwaits so des viebes)
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| djinnmint | djinnmints |
djinnmint femrin
- faitindje ki pôreut djinner.
- Madame Nonård avna å Pont ds Åtches et l' pus sins djinnmint do monde, ele dimande a on letcheu d' baye s' i n' vôreut nén fé ene côusse por leye — Joseph Vrindts (fråze rifondowe).
Ratournaedjes
[candjî]djinnmint
Francès : gêne (fr), dérangement (fr)
