la-hôt
Etimolodjeye
[candjî]Aplacaedje di : « la » + « hôt »
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| la-hôt | la-hôts |
la-hôt omrin
- livea d' on bastimint, d' ene måjhon.
- Dji gripe å la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Les montêyes do la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Nos serans pus trankiles å la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Ele fwait s' la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Li la-hôt a dedja stî rnetyî. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- I dmeurnut å deuzyinme la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Ele dischindeut do la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
Sinonimeye
[candjî]Ratournaedjes
[candjî]
Adviebe
[candjî]la-hôt (nén candjåve)
- vaila al copete.
- Nos îrans la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Ele dischindeut did la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- C' est la-hôt k' i fwait l' meyeu. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- Les payis did la-hôt. — Motî Gilliard (fråze rifondowe). (= payis d' tienes; Årdene)
- (imådjreçmint) å paradis, e cir.
- Cwand nos serans la-hôt, ça irè kéke feye mia! — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
- On djoû, nos nos rvoerans la-hôt.
Kî nel croet nén, c' e-st ene grosse biesse. — Henri Forir, Blouwett lîgeoiss, Po beûr on kô al fiess, 1843, p.23 (fråze rifondowe). - Si bon andje lyi mostere tot çou k' on voet la-hôt.
Li lune, ene såbe d' årdjint ; li solo ki rglatixh ;
Et les meyès stoeletes ki d' voci ni fjhèt nou hôt. — Martin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.144, « Bébé rèy ås andjes » (fråze rifondowe).