maltôtaedje
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| maltôtaedje | maltôtaedjes |
maltôtaedje omrin
- accion eyet si rzultat pol viebe "maltôter".
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.F. mélange, mixture, amalgame, contrefaçon, escroquerie, confusion
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
- maltôtèdje : E1, E34
E rfondou walon :
Li mot n’ est nén dins :