Aller au contenu

potet

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Sustantif[candjî]

potet {{o}

  1. pitit pot.
    • Cwénze djoûs å long, ci n' esteut k' ene convoye amon l' blankixheu avou les ptits potets d' coleur Eugène Gillain (fråze rifondowe).
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.
  1. potiket
    • Gn av' on potet gris vete pol moståde et deus ôtes potets po l' ôle et l' vinaigue (G. Corin).
    F. pot, récipient.
    lourd potea grosse biesse.
    • El pus lourd potet ki dj' euxhe conoxhou e scole, c' esteut Miyin do Coulot, on grand scheton ossu long k' on djoû sins pwin Firmin Callaert (fråze rifondowe). Loukîz al sinonimeye.
    F. lourdeau, balourd, benêt, borné, nigaud.
  2. potea (d' aiwe).
    • Dins les rôlinnes, ene fene pelake di nive a rcovrou les potets et spite a bokets cwand on l' sipotche André Henin (fråze rifondowe).
    F. flaque.