potriyeu
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| potriyeu | potriyeus |
potriyeu omrin
- martchand d' pots, ki tournéve les viyaedjes.
- Cwand on saveut ki l' potriyeu aléve vini, gn aveut onk ki prindeut l' paile di l' estouve, et bassiner : « Li potriyeu est dlé mon l' botchî », k' i nd aléve — Lucyin Mahin (fråze rifondowe).