atelêye
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « ateler », avou l’ cawete « -êye ».
Pårticipe erirece
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | atelé | atelés |
| femrin | atelêye | atelêyes |
atelêye femrin
- femrin pårticipe erirece (fok dins ene fråze al vwès passive), do viebe : «ateler».
- Li djonne cavale a stou atelêye å ptit tchår.
Ratournaedjes
[candjî]
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| atelêye | atelêyes |
atelêye femrin
- disdut, (guere, alaedje cou dzeu cou dzo).
- C’ est l’ moumint d’ rôler l’ four, ca del tcherå amonte on brut d’ atelêye — Henri Simon, "Fènå-meûs" (1907) (fråze rifondowe).
- Pinsez pol fiesse di Noyé, sacwantès eures di påye dins les payis wice ki totafwait va cou dzeu cou dzo, ça nos dinreut li rafiya ki l' atelêye s' arestaxhe — Charles Massaux (fråze rifondowe).
- eshonna des djins, des biesses ki tcherièt dvins èn atelaedje.
- Come s’ ele voleut dire : « Awè, djans, dji vs voe voltî ! » å pôve mivé ki groûle tot sayant di s’ kitoirtchî foû d’ l’ atelêye po-z aler boere å rew, fougnî e-n on batch ou l’ ôte ou fé s’ sokete el xhorote. — Arthur Xhignesse, « Boule-di-Gôme », 1912, p.9 (fråze rifondowe).
- atelaedje.
- Efén, l' paté Simon,
Li rnetieu d' atelêye,
C' e-st on bon vî cpagnon
Ki n' a måy fwait djournêye. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.110, Lès tchèrons d’ mon Dètrîhe (1905) (fråze rifondowe).
- Efén, l' paté Simon,
- martchandeyes ki håynêye on martchand.
- Adon, cwand dj' a fini m' tournêye,
Po cwiter tos les brouhahas,
Dji prind l' pus gros di mi atelêye
So mi spale et pwis dj' endè rva. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.134, Treûs-oûs po ‘ne pèce ! (1906) (fråze rifondowe).
- Adon, cwand dj' a fini m' tournêye,
- troke di djins.
- I fwait bea. Kî est çki vént avou ?
– Mi ! Mi ! respond tot l' atelêye. — Martin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.147, « Nos ‘nn’ alans » (fråze rifondowe). - Awè ! (I xheye li lete et lét ... après) Qwand l' diåle n' a nén tot l' atelêye ... vo-m'-la prôpe ! — Louis Lagauche, "Câse d'on comichonaire" (1904), p.17 (fråze rifondowe).
- I fwait bea. Kî est çki vént avou ?