Aller au contenu

avoûs

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Do viebe « aveur » avou l’ cawete di codjowaedje « -oûs » ; scrijhaedje analodjike avou l’ francès avais po çou k’ est do s å coron.

Prononçaedje

[candjî]
  • AFE : /a.vuː/

Codjowa

[candjî]

avoûs

  1. aveu.
    • Ayèr au nût', què dj'avoûs invîye dè m'fé godiner, dj'ai mètu èl rôbe dè tchambe èl pus abètchante què dj'avoûs èyè dj'ai dmandé à Silvin, d'ène vwè toute mièleûse yè invoûtante, çu qu'il inmroût bî què d'li froûs. — Michel Pourtois, emile toûnrece, fevrî 2025.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  • avoûs : O3 (a « avoû »)