eguigneu

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje « eguegne » cawete -eu (acawêye a on no).

Sustantif

eguigneu, eguigneuse [o.f.n.]

1. onk (ene) ki cwire les eguegnes ås ôtes.
   • Si on prind les emiles å buro, gn årè des eguigneus po-z aler fé peter leu linwe et dire k' on piede si tins po ds afwaires ki n' ont rén a vey avou l' bezogne.

Ratournaedjes

F. emmerdeur.