rujhe

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
rujhe rujhes

rujhe f. (pus sovint eployî å pluriyal) sacwè d' målåjhey a fé, målåjhmince k' on-z a dins l' veye.

Les ouys enûlés, dj' a yeu des rujhes a lére li papî ki mes tronnants doets avént målåjhey tini di scwere (J. Schoovaerts).
Gn a télmint des måleurs et des rascråwes a dveur soladjî tos costés, estô d' aveur volou shuve nosse pitite voye, sins pont d' rujhes ni d' candjmints, come todi (E. Gilliard). Loukîz a : rascråwe, eguegne, aroke, problinme, brike dins l' viole. F. difficulté, problème, contrariéte, obstacle.
>> sins rujhes; u: >> sins grand rujhes ni arokes; u: >> sins må sins rujhes: : åjheymint.
Avou les tuyeas et les buzes ki s' cotrouyént el cåve, on s' croeyeut sins rujhes dins on somarén (J.L. Fauconnier). F. sans problème.
Laliye, dit-st i a l' feme, èm voloz bén vinde vo noere poye ? :: Prin l’ po rén, m' fi. Ti m' distchedjrès d' ene bele rujhe. Gn a lontins assez ki dji cache a m' endè fé cwite, di cisse sale biesse la (F. Callaert).
Parintaedje[candjî]

rujhire