fî

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Tayon-bodje vî francike « fehu » (bisteu).

Sustantif

singulî	pluriyal
fî	fîs

fî omrin (vî vî mot)

1. (Istwere) al Moyinådje, tere k' on signeur aveut dné a s' waslet, po l' payî di vni fé l' guere avou lu.

Parintaedje

• fivé, fivêye, Fivet
• fivî, fivresse
• fivtea

Mots d’ aplacaedje

Fidjoyé

Rilomêye do mot

1. sol fî (sul fièf) : no d' ene plaece di Courcele.
2. sol fî (su fî) : no d' ene plaece di Custene.
3. e l' fî (èl fièf) : no d' ene plaece di Ransårt.

Ortografeyes

E li scrîta (1100-1600) :

• fies : (diviè 1340)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• fièf : O0
• fiè : O0
• fî : O0

E rfondou walon :

• fî : R11 ^(lére)

Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes

tere d' on signeur lon di s' tchestea

• Francès : fief ^(fr)

Waitîz eto

• Lijhoz l’ årtike fî so Wikipedia
• Lijhoz l’ årtike fî (toponimeye) so Wikipedia

Walon (sistinme Feller)

Etimolodjeye

Loukîz a : « fén ».

Prononçaedje

• AFE : /fiː/

Adviebe

fî

1. fén.
   • Dj'a m' coûr qui djowe å fî di m' cwér li bolèro d' Ravel. — Raphaël Defays, dins « Li Nêssance », Wallonnes, 4/2004, p. 10.

Ortografeyes

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• fî : E1, E34 (!!! a-z aveuri)

Sipårdaedje do mot

w. do Levant