fouzeure
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.foû-z-eure u foûzeure
I. [f.n.] eure foû d' l' ovraedje. Dj' a fwait cisse pitite tåve la so mes foû-z-eures. So les fouzeures, les cotjhîs n' ont nén sogne di s' astårdjî, li tins d' houmer kékès gotes (R. Grafé). F. heure de pause, de loisir.
II. [adv.]
1. foû des eures d' ovraedje. I fjheut ça fouzeure. F. en dehors du travail.
2. foû des eures k' on divreut. F. à une heure indue.
- Del nute, cwand c' est k' end alèt
Po fé leus ptitès patrouyes,
I s' vont mete å cåbaret
Djouwer a matche ou al poye
Tot rivnant, s' trovèt fouzeure
Kéke pôve diåle k' n' åye nole çanse,
Ki n' poye nén payî a boere,
El minèt al permanance. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Les pompiers, p.66 (fråze rifondowe).
- Del nute, cwand c' est k' end alèt
rintrer fouzeure : å mitan del nute, après meynute. On dit eto: a meynute meyzeure; a pont d' eure å matén. F. à une heure impossible.
II. [addj., todi padrî] a vey avou les eures foû d' l' ovraedje. tins fouzeure : tins k' on-z a da sinne cwand on n' overe nén. F. temps de loisir.
Etimolodjeye: no d' aplacaedje divancete (foû) + no (eure); loukîz a: foû-voye).