Aller au contenu

forbou

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Eprontaedje do francès « forbu », avou l’ cawete « -ou ».

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin forbou forbous
femrin padrî forbowe forbowes
femrin padvant forbowe forbowès

forbou omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

  1. fén hodé.
    • Dji n' pôreu nén poirter l' cofe di l' aviedje del Basse Åve al porcession do grand toû, dji sereu forbowe. Motî Alphonse Massaux (fråze rifondowe).
    • I n’ såreut pus bodjî, pôve åme :
      Ses viyès djambes n’ è volèt pus ;
      Dispoy l’ atake il est forbou. Martin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.129, « C’èst-on valèt !» (fråze rifondowe).
  2. Modele:djivå k' a des flåwès djambes.

Parintaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]

fornåjhi; Loukîz a : « fornåjhi »

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :

Ratournaedjes

[candjî]
fén hodé
forbou