Aller au contenu

hoûssea

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : hoursea.

Etimolodjeye 1

[candjî]

Bodje « hous » (avou les rîles di scrijhaedje do son S) avou l’ cawete « -ea ».

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
hoûssea hoûsseas

hoûssea omrin

  1. (åbe) hous.
    • Vaila, pus bas, gn a des beas bastons d' hoûssea Joseph Calozet (fråze rifondowe).
    • E cåzant, il a drovou s' coutea po côper on djonne hoûssea, et s' l' a spiné tot rotant Joseph Calozet (fråze rifondowe).
    • Li noere bijhe ou l' solo, li rålêye ou l' hoûssea,
      S' etindèt pol dismour. On l' raplake, on l' dismantche ;
      E ses cwate pås di stipe, di leus pîs disk' ås hantches,
      Al mwinde pezêye, verdjèt come les djambes d' on gnognot
      Louis Lagauche, "L' inmant" (1947), p. 75 (fråze rifondowe).
Ratourneures
[candjî]

des hoûsseas : uzance do pluriyal po lomer l' åbe u ses coxhes. F. du houx.

Sipårdaedje do mot
[candjî]

w. do Mitan (payis d' Dinant et d' Djivet), Tchestrolet

Ortografeyes
[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ratournaedjes
[candjî]

F. houx.

Etimolodjeye 2

[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « hoûssea », el pout stitchî vaici.

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
hoûssea hoûsseas

hoûssea omrin

  1. (antomeye) pea del copete do dos.
Ortografeyes
[candjî]