Aller au contenu

poujhon

Èn årtike di Wiccionaire.
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

Sustantif

[candjî]

poujhon omrin

  1. plaece k' on va poujhî a l'aiwe
    • L' aiwe est frisse et claire mins ele n' a nén l' gosse di nos poujhons d' årdene. Jean-Pierre Dumont (fråze rifondowe).
    • K' el Grand Noer t' epoite e poujhon
      Ti trouvrès la ene pus bele fontinne. Louis Lagauche (fråze rifondowe).
    On dit eto: sourdant. F. source, point d'eau.
  2. (pus stroetmint, aprume a Spå, a Tongue) sourd di tchôde aiwe k' on s' î va bagnî po rweri sacwants mås.
    • Onk a kî troes doets dzeu l' narene
      Esteut crexhou ene pwaire di coines,
      Ni meta k' on pô d' aiwe so s' front
      Et ses coines toumît e poujhon
      Lambert de Ryckman (fråze rifondowe).
    F. source thermale.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :