Aller au contenu

si dispiter

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

si dispiter ès dispiter s’ dispiter

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje prono « si » + viebe «dispiter».

Viebe[candjî]

si dispiter (viebe å prono nonlôtrece)

  1. èn nén esse d' acoird, eyet s' dire des metchantès paroles.
  2. (viebe å coplemint) voleur s' acweri d' ene sacwè ki n' pout nén esse da tertos.
    • Et, so l' plaece k' i crexha, k' i vica, k' i mora,
      Si dressa, come ene tour, èn adjeyant moncea
      D' horons, d' plantches et d' waxhlins, k' les martchands s' dispitît
      Henri Simon, "Li rvindje di l' åbe" (fråze rifondowe).

Sinonimeye[candjî]

si margayî; Loukîz a : « si margayî »

Ratournaedjes[candjî]

si dire des metchantès paroles Loukîz a : si margayî