si kerler

Walon (Rifondou)

si kerler

ès kerler

s’ kerler

Etimolodjeye

Aplacaedje prono « si » + viebe «kerler».

Viebe

si kerler (viebe å prono nonlôtrece)

1. si cåzer brouxhirmint tot n' estant nén d' acoird.
   • Ele si kerlèt toltins — Motî Haust (fråze rifondowe).
   • On s' kerlêye co! — Motî Haust (fråze rifondowe).
   • Li bijhe et l' solo s' kerlént: tchaeke acertinéve k' il esteut l' pus foirt — Nén cnoxhou scrijheu, Fåve del bijhe et do solo (fråze rifondowe).
   • {{lang|wa-fel|On s’car’léve tot côp bon. On n’aveût pus nole djôye…
     On s’qwitéve anoyeûs ;
     Et m’forfant tchèstê d’sondjes s’awatchiha so l’vôye
     Come on tchèstê d’cwårdjeûs ! — Émile Wiket, Frûzions dè coûr, p.56.
   • Ci n' est nén l' moumint di s' kerler, savoz, mame. — Jean Lejeune, Po marier Lèyontine, 1928, ake III, sinne XI, p.48 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

• si margayî; Loukîz a : si margayî

Ratournaedjes

si cåzer brouxhirmint tot n' estant nén d' acoird Loukîz a : si margayî

• Francès : se quereller ^(fr)