troye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
troye troyes

troye f.

  1. (no d’ biesse ås tetes) frumele di pourcea.
    • Ça lyi aléve, å gamén, d' elzès vey tertos gnoufter: troyes, veråts, coshets L. Somme (fråze rifondowe).
  2. (pa stindaedje do sinse) (rabaxhanmint) kimere ki s' kidût må.
    • Ni va nén hanter avou cisse troye la.
  3. (dins èn arinnoe) traitaedje ene kimere.
    • Taijhe tu, niche troye!

Ratourneures[candjî]

  1. i fåré muchyî l' troye po vinde les djonnes: : dijhêye po s' fote d' ene comere k' on dit k' est laide.
  2. ene troye n' î rtrouvreut ddja ses djonnes

Parintaedje[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

troye