Aller au contenu

vierna

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « viern- », bodje A do viebe « vierner » avou l’ cawete « -a ».

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
vierna viernas

vierna omrin

  1. (mot d' batelreye) rowe (u ôte ahesse) po miner on batea.
    • Li vierna s’ casse, l’ aiwe si fwait voye,
      Li captinne brait : — K’ on tape evoye
      Tot çou k’ est d’ trop, vite, abeymint,
      Sins çoula, dji n’ respond pus d’ rén. — Joseph Kinable, Les crostillons, 1889, Ine èhale, p.22, lijhåve e Feller cial (fråze rifondowe).
    • Et so l’ aiwe, li pôve målureus,
      Sayive do schoûter, d’ roter droet,
      Come li boket d’ vierna cmandéve. — Joseph Vrindts, Vîx Lîge, 1901, p.111, “Li Vîx Batai” (fråze rifondowe).

Ratourneures

[candjî]
  1. tini li vierna: esse li mwaisse di, vierner
    • Qui lès cis qui t'nèt l'vièrna dès sôciétés tot comme chaskeun' å rès, avou djoûrmay cisse Dèclaråcion è l'tiesse. (sourdance: abondroets del djin)

Sinonimeye

[candjî]

Ratournaedjes

[candjî]
sistinme di minaedje d' on batea
tini li vierna

Waitîz eto

[candjî]

Lijhoz l’ årtike vierna so Wikipedia