tolu

tolu [o.n.] vicante sacwè des croeyances u des doûcès croeyances k' on n' sait nén si c' est ene djin u on spér. Come ene aveule, do dbout des doets, ele dessina londjinnmint l' ombion di ç' tolu la (A. Gauditiaubois). F. être (mystérieux, fantastique).

Etimolodjeye

aplacaedje di tot + lu, avou assaetchance di "nolu".  

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les tolus des fåves do vî vî tins et doûcès croeyances