Aller au contenu

ôrioûle

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : ôrioû.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « aureolus » (coleur d' ôr) avou l’ cawete « -oûle »; li bodje vénreut di çk' on frotéve li må avou on rond d' ôr.

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
ôrioûle ôrioûles

ôrioûle femrin

  1. (mot d’ medcén) efouwaedje del raecinêye d' on ci.

Sinonimeye

[candjî]

Ratournaedjes

[candjî]
efouwaedje d' on ci